Όλγα Γεροβασίλη

Εισήγηση για τον ΣΥΡΙΖΑ στην 1η συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης την Τετάρτη 28 Αυγούστου 2013, για την επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Κύρωση Συμφωνίας ανταλλαγών και συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας».

Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ 

κληθήκαμε εδώ σήμερα, να κουβεντιάσουμε, να συζητήσουμε μία συμφωνία μεταξύ των Υπουργείων Δικαιοσύνης, Ελλάδας και Κίνας, μια συμφωνία που όμως υπογράφηκε το 2008 από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή τότε, και τον Υπουργό Δικαιοσύνης τον κύριο Χατζηγάκη. Μετά από πέντε χρόνια, τέσσερις πρωθυπουργούς και εφτά αρμόδιους υπουργούς ερχόμαστε σήμερα να συζητήσουμε την κύρωσή της. Αφορά μάλιστα, τομείς συνεργασίας όπως ανταλλαγή εμπειριών, όπως σχετικά πάλι με την ασφαλή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως αναφέρεται στο αρ.1 παρ.4., ευτυχώς, βεβαία, που δεν κρίνεται από αυτή τη συμφωνία η ασφαλής έκβαση των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.

Η χρονική στιγμή που κατατίθεται, γεννά μερικά ερωτήματα, όπως γιατί μία συμφωνία που υπογράφηκε το 2008, έρχεται το 2013. Μία ακόμη ερώτηση που έχει σημασία είναι, αν η Κίνα έχει κυρώσει ή όχι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πιστεύουμε, ότι πρέπει να είμαστε δεύτεροι, δεν το εννοώ αυτό, ενημερωτικά όμως θα έπρεπε να ξέρουμε. Και βεβαίως, ποια είναι η σκοπιμότητα κύρωσης αυτής της σύμβασης πέντε χρόνια μετά.

Εδώ μπορεί να συμβαίνουν δύο πράγματα. Το ένα είναι η συγκεκριμένη Συμφωνία να μην αφορά κάτι σημαντικό, κατά συνέπεια δεν έχει σημασία το πότε κυρώνεται και αν αφορούσε κάτι σημαντικό, εκτιμώ ότι η τότε Κυβέρνηση Καραμανλή θα την είχε φέρει για κύρωση. Όμως, προφανώς τη φέρνουν τώρα για να δείξουν κάποια κινητικότητα και δραστηριότητα μετά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Κίνα.  Ενδεχομένως, πρόκειται για μία κίνηση αβρότητας, χωρίς ιδιαίτερο περιεχόμενο. Το άλλο ενδεχόμενο είναι να υπάρχει άλλος λόγος που δεν αναφέρεται στο κείμενο και για το οποίο οφείλει ο κύριος Υπουργός να ενημερώσει την Επιτροπή.

Στο άρθρο 1 παράγραφος 6 γίνεται λόγος για συνεργασία σε λοιπά νομικά και δικαστικά ζητήματα που ενδιαφέρουν τα δύο μέρη. Κύριε Υπουργέ, ποια είναι τα δικαστικά και  νομικά μέρη; Γιατί έχουμε τόσες ασάφειες; Δηλαδή, έχουμε πάλι ένα κείμενο το οποίο είναι γεμάτο με ασάφειες. Περιμένουμε κάποιες απαντήσεις οι οποίες θα βοηθήσουν όλους εμάς να κρίνουμε όχι μόνο το περιεχόμενο, αλλά και τις συνέπειες μιας τέτοιας Συμφωνίας. Θα πρέπει βέβαια να αναφέρουμε ότι σαφώς δεν αποτελεί έκπληξη για μας η αοριστία αυτού του κειμένου. Την ίδια κριτική έκανε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και στην κύρωση που έγινε με την Ουκρανία πρόσφατα. Ένα πρωτόκολλο τότε που υπογράφτηκε το 2011 πάλι μεταξύ των Υπουργείων Δικαιοσύνης με πάνω κάτω το ίδιο αόριστο περιεχόμενο. Οι διακρατικές συμφωνίες πιστεύουμε ότι είναι ένα σοβαρό ζήτημα και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυτό τον τρόπο.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανένας τη σκοπιμότητα συνεργασίας δύο κρατών σε θέματα δικαιοσύνης τα οποία έχουν μία διαφορετική δικαιοπολιτική συγκρότηση. Επιπλέον, είναι γνωστό παντού ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα συστηματικά καταπατώνται στην Κίνα, όπως αναφέρεται στην Έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για το έτος 2012 που πρόσφατα δημοσιεύφθη. Η υπόθεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι άλλωστε ένα ζήτημα το οποίο έχει απασχολήσει τους διεθνείς οργανισμούς. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει εκδώσει ψηφίσματα για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα. Δεν υπάρχει ελευθερία που προβλέπεται στην οικουμενική διακήρυξη που να μην καταπατάται από την Κίνα είτε πρόκειται για πολιτικές ελευθερίες ακόμη και για τη θρησκευτική ελευθερία.  Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Κίνα όχι μόνο ισχύει η θανατική ποινή, αλλά κατατάσσεται πρώτη παγκοσμίως στις εκτελέσεις. Που θα βρούμε κοινό τόπο συνεργασίας σε αυτά τα δύο συστήματα, είναι επίσης μία απορία.

Στο άρθρο 1 παράγραφος 2, αναφέρεται ότι τα δύο μέρη θα συνεργαστούν στον τομέα του σωφρονιστικού συστήματος. Είναι κάποιος επίσης σε θέση να υποστηρίξει ότι η χώρα μας αποτελεί παράδειγμα του σωφρονιστικού συστήματος προς μίμηση, όταν μάλιστα και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη αναφέρει ότι η κατάσταση στις φυλακές είναι εκρηκτική;

Δεν έχουμε πολλά να μάθουμε από τους κινέζους, αλλά φοβάμαι μήπως μάθουμε πολλά από αυτούς, γιατί το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν ανησυχητικά  τα περιστατικά όπου τα όρια της δικαιοσύνης παραβιάζονται. Τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται βορά του μνημονιακού κράτους που προσβλέπει στην επιβολή της σιγής νεκροταφείου, προκειμένου όλες αυτές οι πολιτικές να υλοποιηθούν. Έχουμε χιλιάδες ανθρώπους και χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές να στοιβάζονται στην Αμυγδαλέζα, στην Κόρινθο και αλλού κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης. Βέβαια, σε καμία περίπτωση δε μπορούμε να συγκρίνουμε τα δύο συστήματα, αλλά όμως δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι είμαστε και σε θέση να μεταλαμπαδεύσουμε τις βέλτιστες πρακτικές.

Ένα τελευταίο σημείο, άρθρο 1 παράγραφος 1, αναφέρει ότι θα υπάρξει αλλαγή πληροφοριών μεταξύ των δύο χωρών για νομικά και δικαστικά ζητήματα. Έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις τέτοιες αόριστες συμφωνίες να χρησιμοποιούνται για ανταλλαγή πληροφοριών καταπατώντας όμως το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή από τις αστυνομικές αρχές χωρίς δικαστική έγκριση ή εποπτεία.

Επομένως, στο σημείο αυτό οφείλουμε να είμαστε προσεχτικοί για να διαλέξουμε άλλη μια πόρτα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.