Συνέντευξη στον δημοσιογράφο Σάββα Παυλίδη για το περιοδικό «Επίκαιρα» (τεύχος Δεκεμβρίου)

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΠΕΚΕ από τότε που έχει αποκαλυφθεί θεωρείτε πως είναι μια διαχρονική παθογένεια της χώρας ή είναι ένα σκάνδαλο Μητσοτάκη; Επίσης θεωρείτε πως η ΝΔ προσπαθεί στην εξεταστική επιτροπή να συγκαλύψει τα «γαλάζια» στελέχη της; 

Δεν υπάρχει αμφιβολία. Όλα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας αποδεικνύουν ότι πρόκειται για ένα ξεκάθαρα – ένα ακόμη – κυβερνητικό  σκάνδαλο. Με κεντρική ενορχήστρωση και καθοδήγηση. Την ίδια στιγμή, βλέπουμε μια εξεταστική επιτροπή, στην οποία, η πλειοψηφία της ΝΔ  λειτουργεί περισσότερο ως ασπίδα προστασίας και πλυντήριο ευθυνών,  παρά ως εργαλείο διαλεύκανσης. Αυτό αποτελεί    χυδαία απόπειρα συγκάλυψης και φέρει την υπογραφή του κ. Μητσοτάκη.

Οι χιλιάδες αγρότες που έχουν βγει στους δρόμους,  σε κάθε γωνιά της χώρας, δεν τρελάθηκαν ξαφνικά. Είναι οι κυβερνητικές πολιτικές –  συνδυασμός ακραίου νεοφιλελευθερισμού, παλαιοκομματικών πρακτικών, διαφθοράς και αλαζονείας –  που τους έχουν οδηγήσει σε απόγνωση και οργή.

Έχετε θέσει στον εαυτό σας το ερώτημα ότι ενδεχομένως το σκάνδαλο να μην αφορά μονάχα τα ΑΦΜ κάποιων αγροτών αλλά ότι μπορεί να υπάρχουν εταιρίες που λαμβάνουν μέρος στην διατροφική αλυσίδα . Μήπως λοιπόν ενδεχομένως το σκάνδαλο αφορά και ψηλότερα «κεφάλια»; Επίσης συμφωνείτε με την άποψη πως σύσσωμη η αντιπολίτευση θα έπρεπε να καταγγέλλει τα καρτέλ;

Κάθε ώρα και κάθε στιγμή, στον ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ καταγγέλλουμε την καρτελοποίηση τη οικονομίας: στην ενέργεια, στα τρόφιμα, στις τράπεζες παντού. Και έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση του φαινομένου και  την εξασφάλιση κανόνων υγιούς ανταγωνισμού στην αγορά.  

Προφανώς,  ο πρωτογενής τομέας δεν αποτελεί εξαίρεση. Η κλίμακα και ο τρόπος λειτουργίας του μηχανισμού δείχνουν ότι εδώ δεν έχουμε μεμονωμένους επιτήδειους, αλλά δομημένα κυκλώματα. Είναι απολύτως λογικό να  εμπλέκονται  εταιρείες, τεχνικοί σύμβουλοι και άλλοι μεσάζοντες. Το βασικό όμως είναι ένα: Η κλίμακα της ευθύνης για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ οδηγεί απευθείας στο Μέγαρο Μάξιμου.

Έχετε ως ΣΥΡΙΖΑ επανειλημμένα καταγγείλει την κυβέρνηση πως εγκαταλείπει τον πρωτογενή τομέα. Ως κυβέρνηση από το 2015 έως το 2019 ως κυβέρνηση τι πρωτοβουλίες κρίνετε πως λάβατε; Επίσης πιστεύετε πως χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο για τον αγροτικό τομέα; 

Εμείς ως κυβέρνηση, είχαμε ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση για την ενίσχυση  του αγροτικού εισοδήματος και τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα. Κυβερνήσαμε σε συνθήκες μνημονιακού περιορισμού και σκληρής επιτροπείας, αλλά δεν εγκαταλείψαμε τον κόσμο της παραγωγής και  καταφέραμε να μπει τάξη στις πληρωμές.  Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ οι αγρότες γνώριζαν τι δικαιούνταν  και  έπαιρναν τα χρήματα στην ώρα τους,  με διαφάνεια, χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις και ρεμούλες. Δεν τα κάναμε όλα τέλεια, αλλά επί δικής μας κυβέρνησης τον λόγο είχαν οι πραγματικοί και έντιμοι παραγωγοί και όχι οι Φραπέδες, οι Χασάπηδες και τα κάθε είδους γαλάζια τρωκτικά.

Σε κάθε περίπτωση,  η χώρα έχει απόλυτη ανάγκη από ένα μακροχρόνιο, εθνικό, βιώσιμο σχέδιο για τον πρωτογενή τομέα, με στόχο τη στήριξη των παραγωγών, τη στήριξη της περιφέρειας, τη διατροφική επάρκεια, την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη της χώρας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.  Αυτό το σχέδιο μπορεί να το υλοποιήσει μόνο μια προοδευτική κυβέρνηση που θα νοιάζεται πραγματικά για τις ανάγκες του αγροτικού κόσμου.

Σχεδόν 7 στους 10 πολίτες στις περισσότερες μετρήσεις εκφράζει μία αποστροφή και για τη κυβέρνηση και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Σας προβληματίζει ως πολιτικό και ως πρώην υπουργό που οι πολίτες γυρίζουν τη πλάτη στα παραδοσιακά κόμματα; 

Φυσικά και με ανησυχεί. Το γεγονός αυτό δεν είναι απλώς μια αρνητική δημοσκοπική ένδειξη. Είναι «καμπανάκι» δημοκρατίας.

Θεωρώ ότι η κύρια ευθύνη βαρύνει την κυβέρνηση  της Δεξιάς, η οποία με τις αντιθεσμικές και αντιδημοκρατικές πρακτικές, με τις ιδεολογικές αγκυλώσεις  και την αλαζονεία που την διακρίνουν,  έχει οδηγήσει τον κόσμο σε απόγνωση. Βεβαίως, ευθύνη έχουμε και τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης που δεν καταφέρνουμε εδώ και καιρό να συνεννοηθούμε στα αυτονόητα ώστε να αισθανθούν οι πολίτες ότι υπάρχει εναλλακτική προοδευτική λύση.

Σε κάθε περίπτωση,  οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα με ειλικρίνεια, να δούμε τις αδυναμίες μας  και να δουλέψουμε σκληρά για να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Οι πολίτες απαιτούν πρόταση, ειλικρίνεια, εντιμότητα, δικαιοσύνη,  κοινωνική ενσυναίσθηση. Όραμα για το αύριο της πατρίδας μας. Αυτά είναι τα στοιχεία που θα χτίσουν μια νέα σχέση εμπιστοσύνης πολιτών και πολιτικής.

Τι προσφέρει το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα στη δημόσια συζήτηση και πόσο ρεαλιστική θεωρείτε τη συγκρότηση ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου;

 Το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια για μια ιστορικά ταραγμένη περίοδο.

Όμως, δεν αποτελεί μια απλή κατάθεση εμπειριών.  Όπως γράφει ο ίδιος «Είναι και μια πρόταση, Είναι η πρόταση να μετατραπεί η γνώση που αποκτήθηκε μέσα στη φωτιά της κρίσης σε σκέψη, σε σχέδιο, σε όραμα για την Ελλάδα του αύριο….Να μιλήσουμε για το αύριο με όρους δικαιοσύνης, με κοινωνικό περιεχόμενο, με σαφείς προτεραιότητες. Ποια χώρα θέλουμε, ποια οικονομία, ποιο κράτος Δικαίου, ποια εργαλεία, ποια παιδεία, ποια δημοκρατία. Δεν υπάρχουν ουδέτερες απαντήσεις σ΄ αυτά. Υπάρχουν μόνο πολιτικές επιλογές. Και αυτό το βιβλίο είναι με τον δικό του τρόπο μια πολιτική επιλογή».

Η προοδευτική σύγκλιση δεν είναι σύνθημα. Είναι αναγκαιότητα. Χρέος μας να ανταποκριθούμε στις αγωνίες των πολιτών και να μιλήσουμε με καθαρές θέσεις για την κοινωνία, τη δημοκρατία, την οικονομία. Αυτό είναι που ενδιαφέρει τους πολίτες, όχι τα οργανωτικά σχήματα.

Ποιο είναι, κατά τη γνώμη σας, το επόμενο κρίσιμο βήμα για τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε να πείσει την κοινωνία ότι αποτελεί αξιόπιστη εναλλακτική διακυβέρνησης;

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ έχει καταθέσει ολοκληρωμένο πρόγραμμα με τεκμηριωμένες προτάσεις για τα κρίσιμα θέματα της ελληνικής πραγματικότητας το οποίο δεν το συνθέσαμε  σε κλειστά κομματικά γραφεία, αλλά συνομιλώντας ευρέως με την κοινωνία.  Έχουμε πλήρη συναίσθηση ότι η περιπέτεια του κόμματος μας τη διετία 2023-24, έπληξε την αξιοπιστία μας και δεν μας  επέτρεψε  να αναπτύξουμε τον βηματισμό που θα θέλαμε.

Οφείλουμε να επιμείνουμε υπερβαίνοντας  τον  εαυτό μας.

Απέναντι σε μια κυνική και διεφθαρμένη κυβέρνηση που φτωχοποιεί την ελληνική κοινωνία και υπονομεύει τους θεσμούς και το κράτος δικαίου, η αλλαγή μπορεί να έρθει με σκληρή δουλειά εντός Βουλής και κυρίως εκτός, σε όλη τη χώρα, εκεί που ζουν, που αγωνιούν, που παράγουν οι πολίτες, να τους μιλήσουμε με ειλικρίνεια  και να τους πείσουμε ότι «τα πράγματα μπορούν να γίνουν αλλιώς».