Το καλύτερο μνημόσυνο δεν είναι τα λόγια μας, αλλά η υπόσχεση να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τη δημοκρατία, την εθνική αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη.

 Όπως θα έλεγε και ο ίδιος ο Μανώλης: «Μην ξεχνάτε, ο αγώνας συνεχίζεται».

Κυρίες και κύριοι, αγαπητά μέλη του Συλλόγου, φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τον Μανώλη Γλέζο.

 Όχι ως μια μακρινή ιστορική φιγούρα,

Aλλά ως έναν άνθρωπο που είχαμε την τύχη και τη χαρά,

Nα δώσουμε από κοινού πολιτικές μάχες, μέσα κι έξω από το Κοινοβούλιο.

Αν επιχειρούσαμε να χωρέσουμε τον Μανώλη Γλέζο σε ημερομηνίες, διαδρομές και αξιώματα, θα χάναμε τη δική του ουσία.

Γιατί η έντονη παρουσία του στη σύγχρονη ιστορία της χώρας μας,

Δεν μετριέται μόνο με το παρελθόν, Αλλά κυρίως με το μέλλον,

Το μέλλον που αυτός οραματίζονταν και μας ενέπνεε συνεχώς να μη σταματάμε να διεκδικούμε.

Έτσι, το ιστορικό αποτύπωμα του Γλέζου δεν εξαντλείται εκείνη τη νύχτα του ’41 στην Ακρόπολη.

 Εκείνη η ηρωϊκή του πράξη ήταν η αποδεικτική αφετηρία ολόκληρης της στάσης ζωής του:

Της άρνησης του προκαθορισμένου μοιραίου.

Ο Μανώλης Γλέζος μας έμαθε ότι η Ιστορία δεν είναι κάτι που προκύπτει ερήμην μας,

Είναι κάτι που φτιάχνουμε εμείς, ακόμα και όταν οι συσχετισμοί φαντάζουν αρνητικά συντριπτικοί.

Στο πολιτικό πεδίο, το αποτύπωμά του ήταν η ενότητα πάνω από τις γραμμές.

Παρέμεινε ιδεολόγος χωρίς να γίνει δογματικός.

Υπήρξε ο πολιτικός που δεν κλείστηκε σε γραφεία,

Αλλά που δικαίωσε τον όρο «εκπρόσωπος του λαού»

Βρισκόμενος πάντα εκεί που χτυπούσε η καρδιά των διεκδικήσεων: στον δρόμο, στα μπλόκα, στις πλατείες.

Η επιμονή του στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων,

Ήταν μια πράξη δικαιοσύνης και ιστορικής μνήμης.

Προσωπικά, νιώθω τυχερή που με τον Μανώλη Γλέζο τη διετία 2012-2014 βρεθήκαμε μαζί στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε εκείνη την πυκνή ιστορική περίοδο, ο Μανώλης δεν ήταν απλώς το «σύμβολο» – επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

Ήταν ο σύντροφος που ερχόταν ανελλιπώς στις συνελεύσεις,

Που άκουγε τη βάση,

Που επέμενε ότι η πολυφωνία δεν είναι αδυναμία αλλά η δύναμη της Αριστεράς.

Πάνω από όλα, όμως, το αποτύπωμά του είναι η ηθική της ανιδιοτέλειας.

Σε μια εποχή κυνισμού, ο Γλέζος υπήρξε η ζωντανή απόδειξη ότι μπορείς να διανύσεις έναν αιώνα ζωής χωρίς να λυγίσεις,

Χωρίς να εξαργυρώσεις τους αγώνες σου,

Κρατώντας «ως κόρη οφθαλμού» τις αρχές σου και παραμένοντας πάντα «ο Μανώλης» της διπλανής πόρτας.

Σεβάστηκε τους αντιπάλους του, έχοντας ταυτόχρονα καταφέρει να κερδίσει την εκτίμηση τους.

Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, όταν η ένταση στο Κοινοβούλιο κορυφωνόταν, η παρουσία του επέβαλλε μια ιδιότυπη «εκεχειρία».

Όλες οι πτέρυγες σιωπούσαν για να ακούσουν τον άνθρωπο που κατέβασε τη ναζιστική σημαία,

Που είχε καταδικαστεί τρεις φορές σε θάνατο, αλλά ευτύχησε να ζήσει, παλεύοντας διαρκώς να παραμένει ψηλά η σημαία της Δημοκρατίας.

Τον Μανώλη Γλέζο δεν τον λύγισαν οι καταδίκες, οι εξορίες, ούτε ο χρόνος.

Μας δίδαξε πως η ελευθερία και η Δημοκρατία δεν είναι πάγια κεκτημένα, αλλά ένα διαρκές ζητούμενο.

Μας έμαθε ότι βάση της επανάστασης είναι να παραμένεις άνθρωπος,

Με το βλέμμα σου στραμμένο στην κοινωνία και τις ανάγκες της,

Με δημιουργικές ανησυχίες και διαρκή διάθεση για προσφορά,

Να συμμετέχεις ενεργά και αγωνιστικά σε συλλογικότητες και να μην υποστέλλεις ποτέ τη σημαία του δικαίου.

Δίπλα σε αυτή την ανυπέρβλητη ιστορική μορφή της χώρας μας, στεκόταν η Τζώρτζια Αργυροπούλου. 

Η Τζώρτζια Αργυροπούλου δεν ήταν απλώς η σύζυγός του, ήταν πολύτιμος συνεργάτης, η ήρεμη δύναμη που στήριζε κάθε του βήμα. 

Με τη δική της καλλιέργεια, τη διακριτικότητα και την ακλόνητη πίστη στις κοινές τους ιδέες, υπήρξε ο άνθρωπος που έκανε δυνατή την προσφορά του Μανώλη στην πατρίδα. 

Μαζί πορεύτηκαν στα δύσκολα, μαζί μοιράστηκαν το όραμα για έναν δικαιότερο κόσμο.

Σήμερα, 31 Μαρτίου,

Το καλύτερο μνημόσυνο δεν είναι τα λόγια μας, αλλά η υπόσχεση να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τη δημοκρατία, την εθνική αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη.

 Όπως θα έλεγε και ο ίδιος ο Μανώλης: «Μην ξεχνάτε, ο αγώνας συνεχίζεται».

Σας ευχαριστώ.