Η Μέση Ανατολή φλέγεται. Η διεθνής κοινότητα βλέπει το ντόμινο συγκρούσεων από την παράνομη επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει.

Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, με στόχο τις ενεργειακές πηγές του Ιράν και όχι προφανώς τον «εκδημοκρατισμό».

Ο Γραμματέας του ΟΗΕ καταδίκασε την «παράνομη χρήση βίας» και μίλησε για «απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια».

Ο Σάντσεθ στην Ισπανία ρητώς αρνήθηκε τη χρήση των βάσεων από αμερικανικά αεροσκάφη κατά του Ιράν.

Μέχρι και το Ηνωμένο Βασίλειο ανέφερε ρητά ότι:

  1. «δεν πιστεύει στην αλλαγή καθεστώτος από αέρος»
  2. ότι η Αμερικανο-ισραηλινή επιχείρηση δεν έχει νόμιμη βάση και
  3. ότι το ίδιο το Ηνωμένο Βασίλειο δεν δεσμεύει το στρατιωτικό προσωπικό του σε μια παράνομη επιχείρηση.
    •  

Ωστόσο, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο διασφαλίζει εαυτόν δηλώνοντας, μόλις χθες, ότι οι βρετανικές βάσεις θα χρησιμοποιηθούν μόνο για «αμυντικές χρήσεις», από την άλλη εξέθεσε την Κύπρο. Το Ηνωμένο Βασίλειο οφείλει εξηγήσεις που εξέθεσε την ασφάλεια της Κύπρου με την εμπλοκή της βρετανικής βάσης στο νησί.

Κι ενώ η στήριξη στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι αδιαπραγμάτευτη, η Ελληνική Κυβέρνηση πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Καμία εμπλοκή. Καμία εμπλοκή της Ελλάδας κατά παράβαση της διεθνούς νομιμότητας.

Διαπράττονται εγκλήματα πολέμου, στόχευση και μαζικές δολοφονίες αμάχων (168 μαθήτριες). Το εθνικό συμφέρον δεν ταυτίζεται με τον ρόλο του δορυφόρου σε επιθετικούς σχεδιασμούς.

Κι όσο κι αν το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών με την αποστολή της φρεγάτας Κίμωνα και των F-16 δηλώνει ότι «δε θεωρεί ότι συντρέχει μείζον θέμα ασφαλείας» και ότι «η συμμετοχή στην Κύπρο έχει αμυντικό χαρακτήρα», πάντως, τα όρια είναι ρευστά.

Εφιστούμε την προσοχή και ζητάμε σύγκληση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών.

Η σύγκρουση είναι στη γειτονιά μας, χιλιάδες Έλληνες προσπαθούν να επαναπατριστούν, Έλληνες εργαζόμενοι αλλά και ναυτικοί.

Από την άλλη, η Ε.Ε. παρακολουθεί ως απλός θεατής, αδυνατώντας να προωθήσει οποιαδήποτε λύση μέσω της διπλωματικής οδού.

Κι ενώ αυτά συμβαίνουν στη γειτονιά μας, στο εσωτερικό έχουμε μια Κυβέρνηση που παράγει περισσότερα σκάνδαλα από αυτά που μπορεί να συγκαλύψει.

Η απόφαση στη δίκη των υποκλοπών, που γυρνάει τη δικογραφία πίσω για να ανοίξει έρευνα για το αδίκημα της κατασκοπείας δείχνει το δρόμο.

Δεν ήταν σκανδαλολογία, ούτε απλά ένα ζήτημα μεταξύ ιδιωτών.

Πρόκειται για μαζική παράνομη παρακολούθηση του μισού υπουργικού συμβουλίου, ανώτατων στρατιωτικών, δημοσιογράφων, πολιτικών και επιχειρηματιών.

Παρά το ότι η Κυβέρνηση προσπάθησε μετά μανίας να το συγκαλύψει, ακριβώς όπως το έγκλημα των Τεμπών. Ακριβώς όπως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Έρχομαι στο νομοσχέδιο:

Ένα νομοσχέδιο, όπως αυτό που συζητάμε σήμερα, οφείλει να αποτελεί θεσμικό ανάχωμα για την ενίσχυση της πολυφωνίας και των δημοκρατικών δεσμών με τον απόδημο ελληνισμό.

Όμως, για ποια εμπιστοσύνη μπορούμε να μιλάμε με την Κυβέρνηση των υποκλοπών;

Για ποιο αδιάβλητο της επιστολικής ψήφου όταν τα δεδομένα των αποδήμων είχαν διαρρεύσει μέσα από το Υπουργείο Εσωτερικών προς την πρώην Ευρωβουλευτή Α.Μ. Ασημακοπούλου;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η διαδικασία συμμετοχής των αποδήμων στην εκλογική διαδικασία οφείλει να είναι κρυστάλλινη, απόλυτα διαφανής και προσβάσιμη.

Ο ίδιος ο Συνήγορος του Πολίτη εντοπίζει κενά στην προστασία των προσωπικών δεδομένων των ψηφοφόρων.

Δυστυχώς, η αξιοπιστία της Κυβέρνησης στο συγκεκριμένο πεδίο έχει βαρύτατα τρωθεί.

Το δεύτερο μείζον ζήτημα αφορά στη θεσμοθέτηση της λεγόμενης «Εκλογικής Περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού».

Το σχέδιο νόμου εισηγείται τη δημιουργία μιας επιπλέον περιφέρειας –της 60ής– η οποία θα είναι ολόκληρος ο πλανήτης.

Είναι αυταπόδεικτο ότι η ρύθμιση αυτή στερείται κάθε επαφής με την πραγματικότητα.

Δεν λαμβάνει υπόψη ούτε τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες, ούτε τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες των αποδήμων μας.

Πρακτικά, για να μπορέσει ένας υποψήφιος να καλύψει προεκλογικά μια τέτοια αχανή περιφέρεια, πρέπει να διαθέτει οικονομική ισχύ εκατομμυριούχου.

Με αυτόν τον τρόπο, η υποψηφιότητα μετατρέπεται σε προνόμιο των λίγων και οικονομικά ισχυρών, αποκλείοντας την πλειοψηφία των πολιτών.

Συμπερασματικά, το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου εμφανίζει τρεις δομικές αδυναμίες:

  1. Έλλειψη Εγγυήσεων: με ανεπαρκείς δικλείδες για τη διασφάλιση της απόλυτης μυστικότητας της ψήφου .

  2. Έλλειμμα Εμπιστοσύνης: όσον αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων των αποδήμων.

  3. Επικοινωνιακή Εκμετάλλευση: αφού αντιμετωπίζετε τους απόδημους ως «ψηφοφόρους-πελάτες», την ίδια στιγμή που επιδείξατε προκλητική αδράνεια απέναντι στο κλείσιμο της ελληνικής υπηρεσίας της Deutsche Welle (DW).

Αλλά αυτές είναι οι προτεραιότητες της Κυβέρνησης των σκανδάλων, των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ.